Op weg naar de Poolcirkel!!

Voor we de Poolcirkel over zullen gaan willen we eerst naar hetnationaal park Saltfjellet-Svartisen. Een park van 2100 km2. Hierin ligt de Svartisengletsjer.Dit is de op een na grootste gletsjer van Noorwegen en beslaat een oppervlakte van 370 km2!! Een uitloper, de Osterdalsisen,  ligt zo'n 35 kilometer van Mo i Rana. Onderweg zien we een vrouwtjes-eland met jong. Elanden zijn vrij groot en erg schuw. Het is bijna uitzonderlijk te noemen als je ze ziet (er zijn mensen die al vaak in Noorwegen zijn geweest maar er nooit een gezien hebben!!)
Voor we bij de breen kunnen komen moeten we eerst met de boot mee en dan blijkt het ook nog zo te zijn dat we 3 km moeten lopen en klimmen!

Pa probeert het natuurlijk, maar ja als je 81 jaar bent valt dat niet mee. Ik moet zeggen dat ik op een gegeven moment ook dacht:"laat die breen maar zitten, ik vind het wel goed zo"!
Samen met de meiden ben ik naar het punt gelopen waar we een mooi uitzicht hadden op de ijsmassa. Mooi blauw en gigantisch groot. Onderweg is het ook mooi.

Watervallen, mooi wolgras en de rotsen hebben alle kleuren.Op de weg terug krijgen we een buitje nat, een glibberpartij om weer beneden te komen!Na de gletsjer vervolgen we onze weg om naar de Poolcirkel te rijden. Hier staat een monument en vele honderden "steenmannetjes" die in de loop van de jaren zijn achtergelaten als persoonlijk monumentje.

Pa heeft in Nederland wel een heel persoonlijk monumentje gemaakt, waar ook de naam van mijn moeder opstaat. Bij de Poolcirkel aangekomen staat er een prachtige regenboog te wachten.  We bevestigen de plaat zorgvuldig op het hoogste punt (al meteen belangstelling natuurlijk, wie denkt er nu aan om een kant en klare plaat mee te nemen!) en reizen dan weer verder. Het is wel grappig dat de "camper" op grote afstand te zien is. Volgend jaar weer terug om te kijken of het er nog hangt!!!



Aan het eind van de dag zijn we in Bodø waar we 4 elanden zien. Een vrouwtje met 3 mannen die om de gunsten van het vrouwtje aan het vechten zijn.

Op vakantie in eigen land.

We hebben een camper gehuurd in Kristiansund, een klein uurtje rijden vanuit Molde. Als we daar aankomen staat deze al netjes klaar. Even betalen, tekenen en dan mogen we de auto meenemen. Met terugbrengen hoeven we ons qua tijd niet te haasten. Als de zaak eventueel al gesloten is kunnen we de sleutel in de brievenbus gooien!! Net even anders geregeld als in Nederland. We rijden langs de Atlanterhavsvegen terug naar Molde, waar alle spullen staan te wachten die meemoeten.
Het is en blijft altijd een hele onderneming om alles netjes in de camper te krijgen. Bedden opdekken, etenswaren in de kastjes, de kleding in de juiste kasten, alle reis- en leesboeken die meemoeten, visspullen......Na  4 uurtjes klussen kunnen we op pad. We moeten eerst richting Trondheim, ondertussen wel een bekende weg na zoveel IKEA bezoekjes!!! Bij Halsa- Kannestraum moeten we een uurtje wachten op de ferge maar dat is met de camper geen probleem. We zetten een kopje koffie en zakken even onderuit.
Na een 4-tal uren rijden stoppen we om even een warme hap te nemen en te zorgen dat de meiden naar bed kunnen. Pa blijft wat langer wakker maar duikt op een gegeven moment ook zijn bed in. We rijden door tot in de kleine uurtjes en zetten dan de camper op een parkeerplaats. Dat is het heerlijke van reizen met de camper in Noorwegen. Waar je NIET mag staan met de camper staat dat netjes aangegeven, de rest is vrij.  In slaap komen is geen probleem.
De andere dag worden we wakker en kunnen meteen lekker in het zonnetje ontbijten. Echt vakantie!!

Onderweg rijden we in een mooie natuur. Graag willen we in Mo i Rana komen vandaag. Bij de Laksfossen houden we een pauze.

We klimmen bij de waterval naar beneden en zien de jonge zalmen naar hartelust springen. Het is daarnaast ook een mooie brede waterval. We drinken wat en gaan dan weer verder richting Mo i Rana. 
In het noorden van Noorwegen staan op diverse plaatsen skulpturen van het Skulpturlandskap. Een aantal kunnen we gaan zien tijdens de rit naar de Lofoten. Het eerste beeld komen we tegen in Mo i Rana.
Het heet "Havmannen" .Het is een granieten beeld van 1015 cm hoog en staat zo'n 15 meter van de kust in het Ranfjord.

Als we bij een klein uitzichtpuntje komen, komen we bij een herdenkingsplaats voor de slachtoffers van Utøya. De kinderen die daarbij om zijn gekomen kwamen uit alle windstreken van Noorwegen en zo ook uit dit district. Vele kaarsen, bloemen en persoonlijke berichtjes. Echt indrukwekkend. Renske steekt ook een kaars op voor de slachtoffers. Veel slachtoffers waren ook van haar leeftijd.
Buiten het stadje zoeken we een camping op en genieten dan lekker van de zon. Het is zalig weer.

Vakantie in Noorwegen

We hebben eindelijk vakantie. Na deze onrustige maanden waren we er ook echt wel aan toe. De meiden zijn natuurlijk al langer vrij maar voor ons is het vorige week dan eindelijk begonnen.
De eerste week hebben we om alles startklaar te maken voor onze reis naar de Lofoten en natuurlijk om mijn vader uit Nederland te ontvangen. Hij is dan al wel 81 jaar maar heeft er reuze veel zin in om te komen en om mee te gaan reizen in Noorwegen. Via de Poolcirkel omhoog naar Andenes en daar als hoogtepunt een walvissentocht!! We zijn reuze benieuwd. Over het weer moeten we niet klagen, dat is best netjes.
We laten natuurlijk eerst wat uit de omgeving zien van Molde aan mijn vader.
Woensdag zijn we naar de Trollstigen geweest. De tocht ernaar toe is al heel mooi en we maken dan ook wat fotostops.

11 haarspeldbochten!!! (met een caravan niet om te doen!!)

Donderdags gaan we al vroeg op pad om een boottocht te gaan maken naar het Geirangerfjord. Rijden naar Valldal en daar de ferge op. Een tocht van ruim 2 uur. Via het Nordfjord komen we uiteindelijk terecht in het Geirangerfjord en varen daar langs de waterval die "De Zeven Zusters"  heet.
In eerste instantie is het frisjes maar later trekt het bij. In Geiranger zelf lopen we even rond en eten wat. We rijden verder de bergen in en komen dan uiteindelijk terecht bij Dalsnibba. Een uitzichtpunt 1500 meter hoog. Adembenemend mooi. We staan boven de wolken, zonnetje erbij. Fantastisch.

Als je goed kijkt zie je een gezicht in de berg. Of is het mijn fantasie?

 Renske staat hier op een puntje. Mijn maag draaide om. 1500 meter hoog!!

Het was klimmen met de auto om er te komen maar het was zeer zeker de moeite.

1 jaar in Noorwegen

1 Juli waren we 1 jaar in Noorwegen. Vorig jaar 1 Juli zijn we hier in Molde in het ziekenhuis begonnen op de Intensive Care. Het jaar is werkelijk omgevlogen. Als we terugkijken is er wel veel gebeurd in het afgelopen jaar. Iets wat we nooit meer zullen vergeten is natuurlijk het overlijden van mijn moeder. Het is en blijft wrang dat ze EEN dag voor het weerzien met ons overleden is. Jammer dat ze niet meer heeft kunnen zien hoe goed het ook gaat met de meiden en hoe ze gegroeid zijn in een jaar tijd. Lichamelijk en geestelijk meer volwassen geworden. Op dit punt moeten we toch maar proberen om vooruit te kijken en in deze zomer te genieten als mijn vader in Noorwegen is.
In 1 jaar tijd hebben we veel geleerd van de Noren en over de Noren. Er is wel degelijk een verschil van cultuur. We merken dat het best op de werkvloer als we met collega's werken maar natuurlijk ook als we met patient en familie aan het werk zijn. Het zijn wel culturen die makkelijk met elkaar te verenigen zijn, dus dat is geen probleem. We hebben nog steeds Noors onderwijs wat ontzettend leuk is. We krijgen les van een dame uit Kristiansund die ons op een prettige wijze lesgeeft en ons ook veel van Noorwegen zelf verteld. Het is altijd gezellig en we leren spelenderwijs de vele dialecten die hier zijn. We horen altijd wel dat we goed Noors spreken maar wat moeten we nog veel leren!!! We nemen in ieder geval tijdens de vakantie wat noorse literatuur mee!!
Op de werkvloer hebben we onze weg nu wel gevonden. Intussen zijn we genoeg wegwijs om ons ook in het Noors aardig te kunnen redden. Sommige dingen die niet vaak voorkomen moet je dan wel ineens in het noors kunnen lezen en uit kunnen leggen (af en toe met zweet in de nek!!) maar ook dat went en het is altijd wel een goed gevoel als het goed verloopt. We missen onze oude IC niet echt meer, alhoewel het ontzettend leuk was om weer even terug te zijn. Van de in- en outs op onze "oude" ic blijven we goed op de hoogte omdat er nog best veel contact is via skype, mail of ( nu ook!!) facebook. Dat is altijd hartstikke leuk en eigenlijk ook heel belangrijk.
In 1 jaar tijd hebben we ook veel van de omgeving gezien, lang nog niet alles maar vaak al meer als de collega's van de ic. Ook in de winter hebben we de nodige kilometers gemaakt en dat zal deze winter weer wel gebeuren want met de Kerst hebben we het huis vol visite. Als we naar het werk lopen genieten we steeds opnieuw van "onze" mooie bergtoppen. Het klinkt gek maar het ziet er iedere dag anders uit. Ook de patienten genieten hier van een mooi uitzicht, wat zeker ontspannend en rustgevend werkt.
In 1 jaar tijd hebben we ook onze weg gevonden in de winkels hier. Sommige dingen kun je hier niet kopen (zoals hagelslag of echte drop!!) maar we komen niets te kort. Ik kreeg tenminste op de oude ic te horen dat ik er erg goed uitzag!!!
Ook Renske en Frauke zijn al goed gewend. Voor hun is het natuurlijk ook een groot avontuur. Op school hebben ze het ontzettend goed gedaan en hadden zelfs tienen op hun rapport. Niet slecht omdat het natuurlijk allemaal in het noors is.
Ze vermaken zich goed in hun vrije tijd met zwemmen, langlaufen en sinds kort boogschieten.
Ze willen niet meer terug naar Nederland!!
Al met al is ons eerste Noorse jaar goed verlopen en daar zijn we best trots op. Over een paar weken hebben we heerlijk vakantie en daar gaan we met volle teugen van genieten. Weer heerlijk naar de Lofoten.

Een aantal foto's gemaakt vanaf de IC (ik heb altijd een kleine camera bij me als ik ga werken!!)

Zo'n uitzicht heb je alleen in Molde denk ik!!!


Ook onze papegaai is al in vakantiesferen. Lekker in bad geweest. Over een aantal weken gaat ze weer uit logeren op het inmiddels vertrouwd logeeradres in Batnefjord.

De nieuwe hobby van Frauke. Boogschieten totdat je arm er bont en blauw van ziet.

Wat statistieken

Ondanks nu het feit dat ons Blog inmiddels een jaar bestaat, wordt het nog steeds gelezen. Jammer vind ik dat niet iedereen een reactie plaatst en je vaak te horen krijg   "ik lees en volg Jullie wel".  Maar wij zien daar niets van terug.  Alleen kunnen we statistieken inzien en daar blijkt toch wel behoorlijk naar ons blog gekeken te worden. Door wie weten we niet, maar wel waar vandaan.........
Wauw de hele wereld gaan we rond.
Ik zal even wat statistieken  geven, gewoon aardigheidje.

Totaal gelezen.
Nederland 3.155
Noorwegen 1.509
Verenigde Staten 23
Spanje 15
Canada 11
Duitsland 11
België 10
Bosnië en Herzegovina 4
Verenigd Koninkrijk 2
Singapore 2

Een dag ons blog bekeken.
Noorwegen 11
Nederland 6
Verenigde Staten 1

He meer noren dan nederlanders wat leuk.
Ha det,  vi snakkes.
Vennlig Hilsen  fra oss

Zonnefoto's van de dames

Zomaar even wat zonnige kiekjes van de ladies.

Weer meer op stap nu het beter weer wordt

De zomer begint langzaam te komen. Het is nog wel wisselend weer maar overwegend aangenaam. We kunnen weer buiten zitten, af en toe de barbecue aan. Genieten dus. We doen dat ook met volle teugen omdat de zomer vaak kort is in Noorwegen. We mogen het niet zeggen, alleen maar denken maar eer we het weten staat de winter weer voor de deur. Vorig jaar hadden we immers half Oktober al sneeuw!! Nog maar niet aan denken, eerst ZOMER.
We zijn al pad geweest naar Kvamsøya, Alesund en ook naar Bud. Leuk om weer wat foto's te schieten en soms ook heel apart. De wolken die letterlijk op het water rusten en de meiden die genieten van het zonnetje.

Een glimp van de fotograaf!!