Zonnefoto's van de dames

Zomaar even wat zonnige kiekjes van de ladies.

Weer meer op stap nu het beter weer wordt

De zomer begint langzaam te komen. Het is nog wel wisselend weer maar overwegend aangenaam. We kunnen weer buiten zitten, af en toe de barbecue aan. Genieten dus. We doen dat ook met volle teugen omdat de zomer vaak kort is in Noorwegen. We mogen het niet zeggen, alleen maar denken maar eer we het weten staat de winter weer voor de deur. Vorig jaar hadden we immers half Oktober al sneeuw!! Nog maar niet aan denken, eerst ZOMER.
We zijn al pad geweest naar Kvamsøya, Alesund en ook naar Bud. Leuk om weer wat foto's te schieten en soms ook heel apart. De wolken die letterlijk op het water rusten en de meiden die genieten van het zonnetje.

Een glimp van de fotograaf!!

Fotogedoe

De camera komt hier regelmatig uit de tas. Zomaar even wat uitproberen, nog maar eens de bergen op de foto zetten. Er is altijd wel wat om vast te leggen op de plaat. Als we even gaan lopen gaat de camera ook altijd mee. Ook al zijn we al bijna een jaar in Molde, het blijft een gewoonte.Vanaf de ic kijken we uit op 222 bergtoppen. Voor de patienten natuurlijk een prachtig maar ook ontspannend uitzicht maar ik betrap mezelf erop dat ik ook regelmatig naar buiten sta te kijken. Het klinkt gek maar iedere dag zien de toppen er anders uit. Het licht is ook altijd anders. Het blijft gewoon mooi!
In Nederland staat alles al lang in bloei. Hier is de bloesem verdwenen en komen allerlei andere bloemen uit. Overal staan de weilanden vol met paardenbloemen en boterbloemen. Een mooi gezicht, die gele hellingen. Het gaat verrassend snel. Het ene moment is het nog bedekt met sneeuw en het andere moment is het ook in een keer goen en komen de bloemen tevoorschijn. Deze periode is ook korter als in Nederland. Nog maar even niet denken dat het mogelijk over 5 maanden al aan het sneeuwen kan zijn!?!

De dames

Zomaar even een foto van Renske en Frauke tussendoor. Gemaakt voor ze naar het zomerbal gingen op school. Kleine meisjes worden groot.

Dolfijnen bij de Atlanterhavsvegen

We lezen het al weken in de kranten. Er zijn 2 dolfijnen bij de Atlanterhavsvegen. Al eerder zijn we een keer gaan kijken en hebben ze toen in de verte gezien. Het weer is nu ook iets beter dus we besluiten om na een vroege dienst maar eens die kant op te gaan. Fototoestel, videocamera en verrekijker mee.
Al bij de eerste brug is het raak en zien we beweging in het water. We lopen heel stilletjes naar beneden en kunnen gaan zitten op een soort platform. Ineens zijn ze daar. 2 mooie dolfijnen die werkelijk op 5 meter afstand van ons zwemmen en zich mooi laten zien. Wat is dit mooi. Rob filmt vanaf een heuvel. Het water is zo helder dat je ze mooi kunt volgen. Ze zwemmen rondjes en komen bijna synchrone boven water. Als er een bootje aankomt gaan ze er meteen op af om vervolgens om de boot heen te springen.
Het is prachtig om te zien en ook wel uitzonderlijk omdat dolfijnen eigenlijk niet in deze omgeving horen te zijn.We genieten er dan ook van met volle teugen. Frauke neemt zich voor om de volgende keer haar swimsuit mee te nemen!!!
Ik heb wel geprobeerd om foto's te maken maar dat viel nog niet mee omdat ze razendsnel zijn.

Even terug in Breda

Een weekje terug naar Nederland. De laatste dingen regelen na het overlijden van mijn moeder. En natuurlijk kijken of het met Pa echt wel zo goed gaat als dat hij zegt op "SKYPE".
Bij aankomst in Nederland komt de drukte al meteen op me af. Schiphol is een stad op zich, een gaan en komen van mensen. In de file staan kennen we in Molde natuurlijk ook niet!
Weer terugkomen in het ouderlijk huis is fijn maar ook confronterend omdat mijn moeder er niet meer is.Een deel van het oude vertrouwde vind ik er niet meer terug.  Het is echter wel een gezellig weekje. Veel regelen maar wel lekker 's morgens even samen met Pa ontbijten, veel praten en natuurlijk herinneringen ophalen.Samen lachen, samen huilen. Het gaat hem best goed af, maar ja volgende maand wordt hij ook al 81 jaar,en dan valt het niet mee om ineens alleen te zijn. Hij heeft  wel een mooie grote reiskoffer gekocht. In de zomervakantie komt hij naar Molde om samen met ons naar de Lofoten te reizen. Hij kijkt er al erg naar uit. Even energie opdoen en frisse lucht happen. De meiden vinden het geweldig dat hij komt, voor hun is het bezoek in Nederland ook niet gemakkelijk geweest.
De week vliegt voorbij. Tussen de bedrijven door ga ik nog even op bezoek op mijn oude werk, de intensive care in Breda. Het merendeel van de oude collega's  weten niet dat ik weer in NL ben. Het was leuk om mensen weer terug te zien, bij te praten en natuurlijk over Noorwegen te vertellen. Intussen zijn we alweer bijna een jaar in Noorwegen. Na het overlijden van mijn moeder hebben we ontzettend veel kaarten gehad van collega's uit Breda en waren er ook mensen op de begrafenis. Dat doet in ieder geval goed en je weet dan ook dat je nog niet geheel uit het oog verdwenen bent. Ik beloof dan ook om met het volgende bezoek weer langs te komen.
Na een week is het weer afscheid nemen, echt vervelend maar het is fijn dat we de zomervakantie weer in het vooruitzicht hebben. We gaan er iets moois van maken.

Renske in Hedalen

Renske is een week in Hedalen op de schapenboerderij. Ageet en Arian (die we kennen van de noorse les in Nederland) runnen daar een schapenboerderij. Renske heeft van school uit een arbeidsuke (werkweek) en vond het wel leuk om in Hedalen te gaan werken. Het is maar 7 uur rijden vanuit Molde dus dat valt wel mee.
De dag dat ze begint valt ze meteen met haar neus in de boter of liever gezegd in de kleine lammetjes. Er worden er die dag maar liefst 7 geboren!! 1 lammetje een beetje dramatisch. Dit wordt namelijk met een keizersnede gehaald nadat het moederschaap was afgemaakt omdat deze erg ziek was. Rob is hier ook bij aanwezig geweest. Die vindt dat wel interressant. Het gaat redelijk met het lammetje. Het verblijft bij hun in huis zodat het lekker warm ligt en iedere 4 uur de fles kan krijgen.
Rob heeft die dag gefilmd en het is wel lachen om te zien hoe de beide dames bezig zijn met de schapen. Lammeren flessen, wormenkuur geven, stro verdelen, bellen omhangen en natuurlijk kijken bij de geboorte van de lammetjes. Een mooie ervaring waar straks met veel plezier op terug gekeken kan worden.
De hele week verblijft en werkt Renske in Hedalen. Ze vindt het geweldig om met de lammeren bezig te zijn. Daarnaast moet natuurlijk het "gewone" werk op de boerderij ook doorgaan: stal schoonmaken, schapen voeren, hekken buiten controleren, de schapen die al buiten staan controleren.... Naast het werk is er ook nog tijd om plezier te maken en zeker als er eenmaal een quad aanwezig is kan de dag niet meer stuk. Het is natuurlijk ook fantastisch om op zo'n apparaat de berg op te rijden, langs de meest wilde paden.
Ze geniet in ieder geval met volle teugen. Als ze op skype verschijnt raakt ze niet uitverteld. Terwijl ze dan aan het vertellen is ligt er een lam bij haar op schoot te slapen!!!
Na een week gaan we ze weer halen. Onderweg op de Jotunheimen hebben we zelfs nog sneeuwbuien!! Eind Mei. Het is een prachtig gebied. De tocht duurt wel 7 uur maar is eigenlijk wel door een mooi stukje Noorwegen.
Het afscheid in Hedalen valt zwaar. De week is een groot succes en er is een hechte band ontstaan tussen Renske Ageet en Arian. Er wordt al afgesproken om in de zomervakantie weer te gaan logeren.