Een kleine tussenstand

Intussen zijn we al 5 maanden aan het werken op de IC hier in Molde. Op het blog lijkt het misschien weleens alsof we alleen maar op pad gaan en leuke dingen doen maar er moet natuurlijk ook nog gewoon gewerkt worden en de meiden moeten gewoon naar school. Het IC werk is door alle ervaring die we in Breda hebben opgedaan niet moeilijk. Het is alleen allemaal in het Noors. Soms kom je dan toch wel voor verrassingen te staan. Je weet het wel maar zie het maar eens in het Noors uit te leggen. Voor de IC-ers onder ons: Een patient aan de NIV die op zijn buik moet waar geen protocol voor is, georderd door een poolse arts (die dialect-noors spreekt) medicijnen die je via de anesthesie moet laten komen, geen speciaal bed en een collega die dat nog nooit gedaan heeft. Ik zweet niet makkelijk, maar warm had ik het wel!!
Het is gelukt, maar je wordt wel op de proef gesteld.Over het algemeen hebben we onze draai wel gevonden. Het contact met de patienten gaat ook steeds beter en de in's en out's van de afdeling weten we nu ook wel. Langzamerhand raken we ingeburgerd en werken we aan steeds meer dingen mee. Mijn eerste fotografie opdracht is klaar en de folder voor familie en patienten is heel mooi geworden. Ook wordt er regelmatig de taak als coordinator van de afdeling op het bordje gelegd. Best wennen omdat we al heel trots zijn dat we kunnen verstaan wat er aan de telefoon gezegd wordt. Klinkt misschien gek maar dat is het moeilijkste wat er is omdat je alleen iemand hoort en geen gezichtsuitdrukkingen ziet.
Onze Noorse les ligt nu even stil omdat alles nu volop in de voorbereiding is voor de Kerst/Jule. HET FEEST van Noorwegen. We doen daar natuurlijk vrolijk aan mee en kijken wel uit naar onze eerste Jule in Molde.
Met de meiden gaat het ook goed op school. Het Noors gaat goed en ze zijn goed opgenomen in de klas. 16 December hebben ze hun eerste Jule-bal, dus zijn we vandaag maar eens op pad gegaan voor de kleding. Dat heeft weer kroontjes gekost!!Ze hebben er veel zin in. Voor Renske wordt het extra spannend half december want haar vriendin uit Breda komt 14 dagen naar Molde. Wel speciaal.
Na de kerstvakantie wordt de school intensiever en moeten ze ook meer Noorse proefwerken gaan maken.
Al met al gaat het ons hier goed. We hebben het goed naar onze zin en genieten nog iedere dag van ons mooie Noorwegen. De tijd vliegt voorbij maar we hebben maar zat energie om deze tijd optimaal te kunnen benutten. Het is voor ons allemaal een grote stap geweest en ook zeer zeker voor de meiden maar ik ben er van overtuigd dat het voor hun een hele ervaring is die ze hun nooit meer af kunnen pakken.
We krijgen nog steeds kaartjes en berichtjes uit Nederland. Ook de berichten op het blog vinden we altijd heel leuk om te krijgen.
Vandaag is er zelfs een pakje van Sint en Piet gearriveerd!!!

Het winterlicht in Noorwegen

Nu we in de winter zitten worden de dagen korter. Het is nu zo dat het rond 15.00 begint te schemeren en dat het om 16.00 al donker is.We maken het in huis maar wat gezelliger met kaarsjes. Overdag schijnt de zon en is het eigenlijk lekker weer. Wel koud, maar niet vervelend koud. De zon, het water en de sneeuw geeft een apart licht aan het einde van de dag.

 Het is iedere dag weer anders en door de tegenstellingen geeft het een apart effect. 's Morgens hebben de bergen vaak een blauwe kleur en tegen de schemering krijgt de lucht vaak mooie rode kleuren wat dan ook weer samen met de bergen erg mooi is. Het is en blijft mooi om te zien. Het fototoestel zit standaard in de tas, ook als ik naar het werk ga. De patientenkamers kijken uit op de bergen. Natuurlijk ideaal om een plaatje te schieten. Gauw het raam open en klikken maar (ja, hier kunnen de ramen wel open, heerlijk fris)
Na een vroege dienst gaan we regelmatig even naar "beneden" om bij het Seilethotel foto's te gaan maken. Het hotel heeft een aparte vorm en door al het glas ook een leuk effect.

Ons huisje staat midden in een park met uitzicht op het fjord. De zon piept precies tussen de bomen door!



enkele ijskoude foto's

De sneeuw ligt er nog steeds. Op veel plaatsen is deze in ijs veranderd. Vaak is het dan ook opletten met het lopen. Zeker op de weg naar het ziekenhuis, want dat is bergafwaarts. De auto's zijn intussen allemaal al voorzien van spikes/winterbanden. Dit is echter ook zo voor de fietsbanden. Dat moet ook wel want anders kun je hier echt niet fietsen!! Veel mensen hebben ook spikes onder de schoenen. Ook ik moet hier aan geloven. Mijn ervaring met "ijsglijden" dwingt me hier ook wel toe.

We volgen natuurlijk ook het ijskoude weer in Nederland en de berichten over de eerste natuurijsmarathon die al weer gereden is. Een maand geleden heb ik foto's gemaakt bij de Lysgården waar het water nog gewoon "open" was. Nu ligt er inmiddels een ijslaag op van 40cm dik. Ze waren er afgelopen zondag aan het ijsvissen (bleek achteraf een neuroloog hier uit het ziekenhuis te zijn!!) Eerst met een boor een gat in het ijs en dan met veel geduld een hengeltje erin. Wel leuk om te zien maar wel een ijskoude bezigheid.

Nu het zo bevroren is is het een enorme vlakte. Het is niet echt schaatsijs omdat het tussendoor gesneeuwd heeft en dat heeft het ijs wat bobbelig gemaakt.

Bootjes in Molde

In de zomer wordt Molde veel bezocht door toeristen. Velen van hun komen met grote cruisschepen aan (vaak met de Hurtigruten) Ook wordt er regelmatig aangelegd met mooie zeil- en motorboten. Met mooi weer ziet er dat schitterend uit.

Nu troffen we een "bootje" in de haven die de offshore voorziet van allerlei zaken zoals bevoorrading en natuurlijk ook personeel. Een gigantisch schip compleet met helicopterlandplaats.

Winter in Molde

Het is weer winter in Molde. De eerste sneeuw was al verdwenen, maar in een dag tijd ligt er weer een aardig pakketje. Het is ook kouder. De bomen hebben ook in een dag al hun blad laten vallen. Koud, maar zeker ook zonniger. Het is heerlijk om een wandeling te maken maar ook uitkijken want het is op veel plaatsen spiegelglad. Dat heb ik aan den lijve ondervonden. Om bij het ziekenhuis te komen moeten we bergafwaarts. Dat ging even iets te snel en ik lag in een klap op mijn rug.( Genant natuurlijk!!) Het resultaat is een beurse en blauwe stuit en zo stijf als een plank. Maar ja, zal wel overgaan.
Veel mensen in de directe omgeving hebben alweer op de latten gestaan. Het winterseizoen is begonnen!!
Op school hebben we van beide dames gesprekken gehad. Gelukkig allemaal erg positief. Ze zijn beiden erg positief in de klas en met het Noors gaat het ook steeds beter. Na de Kerstvakantie moeten ze ook meer proefwerken in het Noors gaan schrijven. Weer een stapje verder.
Het is fijn om te horen dat het goed gaat. Het is immers ook voor hun een hele overgang.
Op het werk is het rustig. Lekker de tijd om ons met andere dingen bezig te kunnen houden. We hebben een soort taakverdeling op de afdeling.  Ik ben samen met een collega "ansvar" (=verantwoordelijk) voor het "reint lager" (=steriel magazijn). Daar is nu alle tijd voor om eens goed in te duiken en zo ook goed te weten waar alles precies ligt. Rob is ansvar voor de crashcar, en ook voor de systemen die bij een acute opname gebruikt worden.
Intussen vliegt de tijd voorbij. In de winkels is het al overduidelijk Kerst. Vele cadeautjes en natuurlijk de lekkerste dingen om te eten. Ik kan niet zeggen dat het Sonja Bakker-gerichte maaltijden zijn. In vele recepten wordt room en dergelijke zaken gebruikt. Nou ja, dan beginnen we maar weer op 1 Januari!!
Renske kijkt ook wel uit naar de Kerstvakantie omdat dan haar vriendin deze kant opkomt. We zijn al de nodige dingen aan het plannen zodat Lisa zeer zeker iets van de omgeving te zien krijgt. Het zal zeker ook speciaal zijn met de Kerst omdat dat HET FEEST van het jaar is in Noorwegen. Alles is mooi versierd zowel binnen als buiten.( Er zijn zelfs Kerstgordijnen!!) Een heerlijke tijd om te shoppen!! We gaan zeer zeker ook nog naar Ålesund om inkopen te doen.
Met het thuisfront is het nu gelukkig ook weer iets rustiger. Is de afgelopen week even een wat intensiever contact geweest omdat het met Ma allemaal niet zo lekker ging (consult op afstand!!)Dan is SKYPE toch wel heel fijn. Het is niet mogelijk om steeds op en neer te vliegen.

Een foto van Molde Sjukehus in de sneeuw.

Zomaar een foto van Renske en Frauke

In Trondheim kwamen we in een parkje terecht waar "spiegelzuilen" stonden. Altijd leuk om iets uit te proberen met de fotocamera.

Een rustig weekje

We hebben een rustig weekje achter de rug. Het weer is compleet veranderd. Het heeft 2 dagen geregend en de sneeuw is in het dorp verdwenen. Het is beslist "warmer weer", zo'n 13 graden. (Terwijl ik zo midden in de nacht zit te schrijven vliegt er weer een helikopter met een patient weg!!)
We gaan na een vroege dienst even naar Kristiansund om 2 tentjes te halen die we alvast voor de volgende zomer gekocht hebben. Lekker even pizza eten en weer terug, natuurlijk over de Atlanterhaveien. Onderweg is de combinatie van sneeuw en de herfstkleuren die te zien zijn weer erg mooi. Raar maar waar, het blijft steeds weer genieten!!
Renske en Frauke hebben het lekker druk met proefwerken. De taal gaat steeds beter en ze gebruiken steeds minder de laptop op school.Ook het praten gaat steeds beter voor hun. Ze hebben dan intussen ook al aardig wat extra lessen gehad.Deze week hebben we voor beiden een "oudergesprek"  zodat we dan weer op de hoogte zijn van alles. Hier zijn dat gesprekken van een half uur waar de meiden ook zelf bij aanwezig zijn.Voor ons komt ook iedere week de Noorse les terug en deze week hebben we naast een reanimatietraining (van 5 uur!!) ook een brandoefening gehad op het werk. Echt iets voor Rob. Hij krijgt de brandslang in handen en spuit meteen  de ramen kleddernat van de IC. Lachen natuurlijk. In ons vrije weekend zijn we naar Kvamsøya gereden, een eiland waar vrienden wonen. Hemelsbreed is het niet eens zover, maar toch neemt het door alle ferges veel tijd in beslag om er te komen. Ook voor de meiden gezellig om weer gewoon Nederlands te kunnen kletsen met leeftijdsgenoten.
We hebben een gezellige dag gehad. Op de terugweg stormde het verschrikkelijk. De ferge schommelde alle kanten op.Tot overmaat van ramp komen we,als we van de ferge af zijn, ook nog achter een vrachtauto terecht. We rijden in een grote wolk van zand en bladeren!! Om twee uur 's nachts vallen we in bed. Gelukkig wordt de tijd een uurtje terug gezet.